21 Kasım’da İstanbul’da 20 tekerlekli sandalyeli metrobüse binmeye veya ulaşmaya çalışırken çeşitli problemler yaşadılar. Bu da Türkiye‘de bazı şeylerin gösterişten ibaret veya eksik yapıldığını bir kere daha anlatmak içindi.

Ben de bir engelliyim. Antalya’da oturuyorum ve bu sorunları her dışarıya çıktığımda yaşıyorum. Daha geçenlerde kardeşimle bir alışveriş merkezine gitmek için üst geçidi kullanmamız gerekti. Üst geçidin asansörüne doğru yanaştığımda ise garip bir durumla karşılaştım. İki sağlıklı genç engellilerin binmesi gereken asansörün önünü işgal etmişlerdi. Asansör gelir gelmez daha ben hamle yapmadan bindiler ve çıktılar. Asansörü tekrar çağırdık, nihayet bindik ve üst geçide ulaştık. Bu sefer de geçitten inmek için diğer taraftaki asansöre yanaştığımda asansörün bozuk olduğunu gördüm.

Kardeşim aşağıdaki yetkililere seslendi. Arızayı bildirdiklerini ama kimsenin gelmediğini, bu durumda yapabilecekleri bir şey olmadığını söylediler.O anda kardeşimin aklına tehlikeli, bir o kadarda eğlenceli bi fikir geldi. Arabanın ön tekerleklerini havaya kaldırıp,  yürüyen merdivenlerden aşağı inmeyi becerdik. O gün şanslıydım çünkü güçlü bir kardeşim var.

Ben 28 yaşındayım ve yaşamım bu ve benzeri olaylarla geçti. Bu yüzden Türkiye’de bazı şeylerin göstermelik ve eksik olduğunu düşünüyorum. Kendimi hep yalnız görüyordum. Aktiviteyi düzenleyenlere ve Özürlüler Vakfı’na TEŞEKKÜR EDERİM; yalnız olmadığımı gördüm.

Aktivitelerin devamını bekliyorum.

H.İlker Duman / Antalya

İlker Duman Hakkında

Etiketler antalya destekciler engelli özürlü özürlüler vakfı